ح حاء : حرف ششم از الفباى عربى است جزء كلمه واقع مىشود ، به تنهائى معنائى ندارد . حبّ : دوست داشتن * ( يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ الله ) * بقره : 165 آنها را دوست ميدارند چون دوست داشتن خدا . در قرآن مجيد فعل ثلاثى اين كلمه مطلقا به كار نرفته است و همه از باب افعال ( احبّ يحبّ ) و از باب استفعال و تفعيل ( استحبّ - حبّب ) استعمال شده است ولى مصدر ثلاثى آن چنان كه نقل شد بارها آمده است . در اقرب الموارد گويد : استعمال شايع آن از باب افعال است . قرآن كريم استعمال شايع را اختيار كرده است مثل * ( إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلكِنَّ الله يَهْدِي مَنْ يَشاءُ ) * قصص : 56 * ( إِنَّ الله يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ) * بقره : 195 . در اقرب استحباب را بمعنى دوست داشتن گفته و معناى طلب در آن نيست « استحبّه : احبّه » ولى بعقيدهء طبرسى و راغب ، طلب در آن ملحوظ است « استحبّ الشّىء » يعنى : خواست آن را دوست بدارد . * ( لا تَتَّخِذُوا آباءَكُمْ وَإِخْوانَكُمْ أَوْلِياءَ إِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الإِيمانِ ) * توبه : 23 به نظر راغب در اثر تعدّى به « على » معناى اختيار به « استحبّوا » اشراب شده است يعنى : پدران و برادران خود را اگر كفر را بر ايمان اختيار كردند بر خود ولىّ مگيريد . مخفى نماند فعل استفعال از اين ماده فقط در چهار محل از قرآن آمده يكى آيهء گذشته و بقيّه بقرار ذيلاند * ( اسْتَحَبُّوا الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى ) *